Η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια παθολογία εκφυλιστικής-δυστροφικής φύσης που προσβάλλει τους σπονδύλους και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους που τους χωρίζουν. Το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης υποφέρει συχνότερα από άλλα, γεγονός που σχετίζεται με το μεγαλύτερο φορτίο και την κινητικότητά του.
Χάρη στο όρθιο περπάτημα, ο άνθρωπος όχι μόνο έφτασε στο απόγειο της εξέλιξης, αλλά αντιμετώπισε και πολλά προβλήματα. Λόγω της αφύσικης στάσης για ένα θηλαστικό, όλο το βάρος πέφτει στη σπονδυλική στήλη. Προβλήματα της οσφυοϊερής περιοχής εμφανίζονται σε κάθε τρίτο κάτοικο του κόσμου.
Η νόσος διαγιγνώσκεται κυρίως σε άτομα σε ηλικία εργασίας, αν και μέχρι πρόσφατα πιστευόταν ότι είναι πιο συχνή σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σήμερα η οστεοχόνδρωση εντοπίζεται ακόμη και σε νέους και ήδη παρατηρούνται επιπλοκές από την ηλικία των 30-40 ετών.
Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί πολλές νέες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας της χονδρωσίας, αλλά ο επιπολασμός τους αυξάνεται συνεχώς.
Τι είναι η οστεοχόνδρωση;
Η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (LOP) αναπτύσσεται σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους μετά από μια ορισμένη ηλικία και είναι μια από τις διαδικασίες γήρανσης του σώματος. Με την πάροδο του χρόνου και υπό την επίδραση εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν την υγρασία και γίνονται πιο λεπτοί. Τραυματισμοί, συστηματικές ασθένειες και υπερφόρτωση της πλάτης συμβάλλουν στην πρώιμη ανάπτυξη της παθολογίας.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την εμφάνιση της οστεοχόνδρωσης: αγγειακή, ορμονική, λοιμώδη-αλλεργική, τραυματική κ.λπ. Καμία όμως δεν εξηγεί την πραγματική αιτία των αλλαγών που συμβαίνουν.
Οι περισσότεροι ειδικοί υποθέτουν ότι το έναυσμα είναι η συστηματική υπερφόρτωση ενός ή περισσότερων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο βαριά σωματική εργασία κατά την ανύψωση και τη μεταφορά βαρέων αντικειμένων, αλλά και χαρακτηριστικά του στερεοτύπου του κινητήρα - τον δικό του τρόπο βάδισης, ορθοστασίας και καθίσματος.
Σημαντικό: Η οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής σπονδυλικής στήλης διαγιγνώσκεται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες.
Η κακή στάση του σώματος, η συνεχής παραμονή σε μη φυσιολογική στάση ή το περπάτημα με λυγισμένη πλάτη αυξάνει την καταπόνηση όλων των σπονδυλικών δομών. Η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί από κληρονομικές δομικές ανωμαλίες και διατροφικές ελλείψεις της σπονδυλικής στήλης.
Οι πρώτες εκδηλώσεις της οστεοχονδρωσίας των Populaceae εμφανίζονται συχνά τη στιγμή ή αμέσως μετά την ανύψωση βαριών αντικειμένων ενώ εργάζεστε στο σπίτι ή στη ντάκα. Υπάρχει μια επιστημονική εξήγηση για αυτό: Κανονικά, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος μπορεί να αντέξει υψηλά φορτία λόγω της ελαστικότητάς του και της επαρκούς περιεκτικότητας σε υγρασία. Και τα υγρά μέσα είναι δύσκολο να συμπιεστούν. Ένας υγιής μεσοσπονδύλιος δίσκος μπορεί να αντέξει εξωτερική πίεση έως και μισού τόνου. Με την οστεοχόνδρωση, ο όγκος του υγρού μειώνεται και το μισό από αυτό το βάρος είναι αρκετό για να βλάψει την ακεραιότητα του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Η οσφυϊκή χώρα μπορεί να αντέξει φορτίο 200 κιλών όταν ένα άτομο βάρους 70 κιλών κρατά ένα αντικείμενο βάρους περίπου 15 κιλών στα χέρια του ενώ το σώμα του γέρνει ελαφρά προς τα εμπρός. Εάν ένα άτομο λυγίσει ακόμη περισσότερο με το ίδιο φορτίο, η δύναμη πίεσης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους στην οσφυϊκή περιοχή αυξάνεται σε σχεδόν 490 κιλά. Για το λόγο αυτό, τα παράπονα για «κολλήσει πίσω» εμφανίζονται μόνο μετά από σωματική άσκηση.
Μηχανισμός ανάπτυξης
Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον πολφώδη πυρήνα και τον ινώδη δακτύλιο. Με την οστεοχονδρωσία, οι μεταβολικές διεργασίες και η παροχή αίματος διαταράσσονται και δεν λαμβάνει αρκετή διατροφή. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος σταδιακά γίνεται πιο επίπεδος, η ελαστικότητά του μειώνεται και εμφανίζονται ακτινικές ρωγμές στις άκρες του δακτυλίου.
Οι παρακείμενοι σπόνδυλοι πλησιάζουν μεταξύ τους, ο ιστός του μεσοσπονδύλιου δίσκου καταστρέφεται και η παθολογική διαδικασία επηρεάζει τους νωτιαίους συνδέσμους, τους μύες και τις κάψουλες των αρθρώσεων της όψης που «διορθώνουν» τη σπονδυλική στήλη. Όλα αυτά οδηγούν σε αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος και ανάπτυξη μη λοιμώδους (άσηπτης) φλεγμονής, κατά την οποία ο ιστός της πλάτης διογκώνεται.
Καθώς η θέση των σπονδύλων αλλάζει, οι αρθρικές κάψουλες τεντώνονται και ο λεπτός μεσοσπονδύλιος δίσκος δεν συγκρατεί πλέον το τμήμα κίνησης της σπονδυλικής στήλης τόσο σφιχτά. Αυτό δημιουργεί αστάθεια στη σπονδυλική στήλη και αυξάνει την πιθανότητα τσιμπήματος των νευρικών ριζών. Είναι η συμπίεση των νωτιαίων νεύρων που προκαλεί πόνο στην οσφυοϊερή περιοχή, που συχνά επιδεινώνεται από αντισταθμιστικές μυϊκές συσπάσεις.
Σημαντικό: Εάν η οστεοχονδρωσία δεν αντιμετωπιστεί, σχηματίζεται μια προεξοχή κήλης - η πιο κοινή επιπλοκή.
Στα τελευταία στάδια της οστεοχόνδρωσης, ο οστικός ιστός αναπτύσσεται με το σχηματισμό αναπτύξεων στους σπονδύλους - οστεόφυτα. Μπορούν επίσης να προκαλέσουν συμπίεση των νευρικών ριζών και σχετικό πόνο.
Η σπονδυλική στήλη υποφέρει στις ακόλουθες καταστάσεις:
- υψηλό φορτίο στη σπονδυλική στήλη.
- σωματική αδράνεια, καθιστική εργασία.
- μη ισορροπημένη διατροφή?
- συχνές μολυσματικές ασθένειες, υποθερμία.
- Κακή στάση του σώματος, συγγενείς και επίκτητες σπονδυλικές παραμορφώσεις, σκολίωση.
- αυτοάνοσες και αλλεργικές αντιδράσεις.
- Τραυματισμοί πλάτης και σπονδυλικής στήλης.
Σημαντικό: Ένας σημαντικός παράγοντας για την εμφάνιση και την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας είναι το υπερβολικό βάρος. Όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης μάζας σώματος, τόσο πιο έντονες είναι οι αλλαγές στη σπονδυλική στήλη.
Συμπτώματα
Το κύριο σύμπτωμα της οστεοχόνδρωσης είναι ο πόνος στην πλάτη ποικίλης έντασης (οσφυαλγία), ο οποίος μπορεί να ακτινοβολεί στο πόδι στην πληγείσα πλευρά (ισχιαλγία). Στην αρχή εμφανίζεται περιστασιακά κατά τη διάρκεια ξαφνικών κινήσεων ή υψηλού στρες, στη συνέχεια γίνεται σχεδόν σταθερός σύντροφος ενός ατόμου και ακόμη και παρεμβαίνει στο βήχα και το φτάρνισμα.
Όταν πιέζεται ένα νεύρο, η οστεοχόνδρωση εκδηλώνεται με οξύ, διαπεραστικό πόνο, δυσκαμψία κίνησης και άλλα συμπτώματα:
- Διαταραχή ευαισθησίας στα πόδια, μούδιασμα.
- μυϊκή αδυναμία?
- μειωμένα τενοντιακά αντανακλαστικά.
- Ψυχρότητα και ωχρότητα του δέρματος στα πόδια.
- Διαταραχή εφίδρωσης.
Η πλάτη χάνει την ευλυγισία και εμφανίζεται έντονος πόνος όταν προσπαθείτε να αλλάξετε θέση, να λυγίσετε ή να στρίψετε. Γενικά συμπτώματα όπως αϋπνία, νευρικότητα και κόπωση είναι πιθανά. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η λειτουργία του ουρογεννητικού συστήματος είναι μειωμένη.
Η οσφυοϊερή οστεοχονδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί ως ασθένεια κόκκυγα - βλάβη στον κόκκυγα, που συνοδεύεται από έντονο πόνο στον κόκκυγα και στο περίνεο. Οι ασθενείς συχνά παραπονούνται για διαταραχές του ουροποιητικού: συχνή επιθυμία για ούρηση, ακράτεια ή κατακράτηση ούρων. Οι άνδρες μερικές φορές έχουν προβλήματα με τη στυτική λειτουργία.
Θεραπεία
Η θεραπεία για την οστεοχονδρωσία είναι πάντα ολοκληρωμένη και στοχεύει στην επιβράδυνση της παθολογικής διαδικασίας και στην εξάλειψη των συμπτωμάτων της. Δεν υπάρχει καθολική ιατρική ή μέθοδος που να μπορεί να θεραπεύσει τις ασθένειες της ημέρας.
Στην οξεία φάση, είναι απαραίτητο να δοθεί ανάπαυση στο προσβεβλημένο τμήμα. Εάν είναι απαραίτητο, ο ασθενής νοσηλεύεται, αλλά συχνά αρκεί η ανάπαυση στο κρεβάτι για αρκετές ημέρες. Ένα άτομο πρέπει να ξαπλώνει σε ένα σκληρό, επίπεδο και ελαστικό κρεβάτι: για να επιτύχετε αυτές τις παραμέτρους, συνιστάται να τοποθετήσετε μια ξύλινη σανίδα κάτω από το στρώμα.
Ανάλογα με τη διάρκεια και το είδος της νόσου, μπορεί να πραγματοποιηθεί συμπτωματική θεραπεία, χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης μεσοσπονδύλιων κηλών και παραμορφώσεων, καθώς και επανορθωτική θεραπεία – αποκατάσταση.
Αναλγητικά
Η ανακούφιση από τον πόνο εμφανίζεται αρχικά με τη βοήθεια μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) ή αναλγητικών. Συνταγογραφούνται για το συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, καθώς η μακροχρόνια χρήση έχει αρνητική επίδραση στους βλεννογόνους του γαστρεντερικού σωλήνα.
Ένα από τα καλύτερα είναι ένα φάρμακο που μπλοκάρει τη δραστηριότητα των φλεγμονωδών μεσολαβητών και διεγείρει την παραγωγή φυσικών αναλγητικών - ορμονών ενδορφίνης. Σύμφωνα με μελέτες, το φάρμακο είναι ανώτερο από άλλα ΜΣΑΦ ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση του και η αναλγητική του δράση είναι συγκρίσιμη σε ισχύ με τα οπιοειδή αναλγητικά. Ωστόσο, αυτό που είναι πολύ σημαντικό: δεν προκαλεί εξάρτηση ή εθισμό.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα φάρμακα της σειράς Oxicam ανήκουν στην τελευταία γενιά φαρμάκων και, σε αντίθεση με τα δημοφιλή φάρμακα, προκαλούν παρενέργειες στο γαστρεντερικό σωλήνα πολύ λιγότερο συχνά. Μεταξύ των νεότερων θεραπειών που παρέχουν σημαντική ανακούφιση από τον πόνο μετά από 5-7 ημέρες χρήσης.
Σημαντικό: Ο έντονος πόνος, στον οποίο τα συμβατικά χάπια δύσκολα βοηθούν, ανακουφίζεται με αποκλεισμούς Novocaine. Η διαδικασία πραγματοποιείται αποκλειστικά στο νοσοκομείο και ανακουφίζει από τον πόνο για τουλάχιστον αρκετές ώρες.
Μυοχαλαρωτικά
Η αντιφλεγμονώδης και αναλγητική θεραπεία συμπληρώνεται από μυοχαλαρωτικά για τη χαλάρωση των μυών. Βοηθούν στην εξάλειψη των σπασμών και έτσι αυξάνουν την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης. Αυτά τα μυοχαλαρωτικά δρουν και ως ηρεμιστικά και μειώνουν τη νευρικότητα που είναι χαρακτηριστική των ασθενών με οστεοχονδρωσία.
Τόσο η φυσική όσο και η ηθική κατάσταση του ασθενούς εξαρτώνται από την ταχύτητα ανακούφισης του πόνου. Η έγκαιρη εξάλειψη του πόνου αποτρέπει τον σχηματισμό ενός κακοήθους κινητικού στερεότυπου και την παθολογική καθήλωση της σπονδυλικής στήλης και αποτρέπει την κατάθλιψη που προκαλείται από συνεχή πόνο.
Φάρμακα που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία
Οι διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος στην οστεοχονδρωσία συνοδεύονται από διαταραχή της νεύρωσης των αιμοφόρων αγγείων, τα οποία παρουσιάζουν σπασμούς. Ο παρατεταμένος σπασμός με τη σειρά του οδηγεί σε έλλειψη θρεπτικών συστατικών στις σπονδυλικές δομές.
Για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος, χρησιμοποιούνται φάρμακα που έχουν έντονο αγγειοδιασταλτικό αποτέλεσμα. Μπορεί να συμπληρωθεί με προϊόντα με βάση το λιποϊκό οξύ, τα οποία έχουν θετική επίδραση στις ενδοκυτταρικές ενεργειακές διεργασίες και βελτιώνουν τον μεταβολισμό του νευρικού ιστού, κάτι που είναι πολύ σημαντικό στην οστεοχονδρωσία.
Ηρεμιστικά
Η μακρά πορεία της οστεοχονδρωσίας μπορεί να περιπλέκεται από διάφορες νευρώσεις και αγχώδεις διαταραχές που προκαλούνται από τον πόνο και τους περιορισμούς που προκαλούνται από τη νόσο. Σε τέτοιες καταστάσεις, η λήψη ηρεμιστικών συμβάλλει στη βελτίωση της διάθεσης του ασθενούς.
Η πορεία της θεραπείας αυξάνει τον ουδό πόνου και την απόδοση και δημιουργεί τη δύναμη για την καταπολέμηση της νόσου. Με την οστεοχονδρωσία, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε προϊόντα τελευταίας γενιάς. Σε αντίθεση με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, προκαλούν παρενέργειες πολύ λιγότερο συχνά.
Προϊόντα αποκατάστασης χόνδρου
Τα χονδροπροστατευτικά είναι φάρμακα που αποκαθιστούν και ενισχύουν τον χόνδρινο ιστό των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Αυτή είναι μια σχετικά νέα κατεύθυνση στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας και των παθήσεων των αρθρώσεων.
Η λήψη χονδροπροστατευτικών βοηθά στη βελτίωση της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης, στην εξάλειψη του πόνου και στην επιβράδυνση των καταστροφικών διεργασιών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Συμπλέγματα βιταμινών και μετάλλων
Η βιταμίνη D και το ασβέστιο είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την υγεία της σπονδυλικής στήλης, οι ανεπάρκειες των οποίων είναι πιο συχνές στους ηλικιωμένους. Η λήψη φαρμακευτικών συμπλεγμάτων ενεργοποιεί την αποκατάσταση του οστικού ιστού, αυξάνει τη δύναμη και την ελαστικότητα της συσκευής συνδέσμων-τενόντων της πλάτης. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την οστεοπόρωση, η οποία συχνά συνοδεύεται από οστεοχόνδρωση.
Λειτουργία
Η χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη για οστεοχονδρωσία εκτελείται αρκετά σπάνια. Η ένδειξη για χειρουργική θεραπεία είναι αρχικά σημαντική συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Η διαδικασία συνίσταται στην αφαίρεση των μεσοσπονδύλιων κηλών, στην ευθυγράμμιση των σπονδύλων και στην αποσυμπίεση του σπονδυλικού σωλήνα.
Ανάλογα με την ένδειξη, πραγματοποιείται μικροδισκεκτομή, αξιοποίηση παρακέντησης ή ανακατασκευή με λέιζερ του μεσοσπονδύλιου δίσκου και αντικαθίσταται το κατεστραμμένο τμήμα με πρόσθεση (εμφύτευμα). Όλες οι επεμβάσεις έχουν αναδομητικό χαρακτήρα και δεν επηρεάζουν την πορεία της ίδιας της παθολογικής διαδικασίας.
Εν κατακλείδι
Η οστεοχόνδρωση αντιμετωπίζεται όχι μόνο και όχι τόσο με φάρμακα. Η πιο σημαντική μέθοδος διατήρησης της υγείας της σπονδυλικής στήλης είναι η μέτρηση και η επαρκής σωματική δραστηριότητα, μια ισορροπημένη διατροφή με επαρκείς βιταμίνες και μέταλλα και η συμμόρφωση με ένα πρόγραμμα εργασίας και ανάπαυσης.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης, μπορεί να συνταγογραφηθεί στους ασθενείς σκελετική έλξη (έλξη) της σπονδυλικής στήλης, η οποία βοηθά στην αύξηση της απόστασης μεταξύ των σπονδύλων. Χάρη σε τέτοιες παρεμβάσεις, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι ανορθώνονται, βελτιώνεται η παροχή αίματος και η διατροφή τους.
Οι φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται τόσο στην οξεία φάση για την ανακούφιση του πόνου όσο και κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης έχουν καλό αποτέλεσμα. Σε όλους τους ασθενείς συνταγογραφείται φυσιοθεραπεία και μασάζ. Χρήσιμα είναι η θεραπεία με νερό και λασποθεραπεία, κολύμπι στην πισίνα, αερόμπικ στο νερό, εναλλασσόμενα μπάνια και ντους.